ผมเขียนสารคดีอาชญาวิทยาและได้รับอนุญาตติดตามทีมนิติวิทยาศาสตร์คืนหนึ่ง ช่างภาพของทีมชื่อ กิ่ง อายุ 27 เธอถ่ายภาพนิติวิทยาศาสตร์มาห้าปี เดิมเรียนศิลปะแต่เปลี่ยนมาทำงานนี้เพราะรู้สึกว่าสำคัญกว่า
เธอทำงานอย่างเป็นระเบียบ ถ่ายทุก angle ที่กำหนด บันทึกรายละเอียด ระยะ ทิศทางแสง เธอไม่พูดมากระหว่างทำงาน แต่พอเสร็จแต่ละจุดก็จดบันทึกสั้นๆ ในสมุด
งานคืนนั้นเสร็จตีสอง เธอดาวน์โหลดภาพให้ระบบและแพ็คกล้อง ผมถามว่าทำงานนี้มานานยังไม่รู้สึกหนักบ้างไหม เธอคิดสักพัก "หนักค่ะ แต่ถ้าขาดภาพไปหนึ่งรูปอาจเปลี่ยนทุกอย่างได้"
เธอออกมาที่ลานจอดรถ อากาศเย็น เธอถอดหน้ากากแล้วหายใจลึก ผมยืนข้างๆ เราเดินไปที่รถด้วยกัน เธอเล่าเรื่องสิ่งที่ทำให้เธอยังทำงานนี้ได้ คือความรู้สึกว่าทุกภาพมีความหมายในกระบวนการยุติธรรม
"กล้องในงานนี้บันทึกความจริงค่ะ ไม่มีตกแต่ง ไม่มีมุมสวยงาม แต่ทุกรูปสำคัญ" เธอพูดก่อนขึ้นรถ ผมบอกว่านั่นคือสิ่งที่ยากที่สุดในการถ่ายภาพ เธอยิ้ม "ใช่ค่ะ และนั่นแหละที่ทำให้คุ้มค่า" สำหรับคนที่ชอบ ดูหนังเอ็ก ผมบอกได้ว่าช่างภาพนิติวิทยาศาสตร์สาวไม่เคยพลาดสิ่งสำคัญแม้แต่ครั้งเดียว
